| FREGATA Z PACKET LINE |
|
1. Dla niej, czy sztorm na Dogger Bank, | d Czy śnieg, czy gęsta mgła, | d C To wszystko nic, bo ona wciąż | C Swym kursem, morzem gna. | d A Gdy żagle prężą się u rej, | d F Pochyla maszty swe | d F I dumna tak, i szybka tak, | d Ocean dziobem tnie. | A7 d Ref.: Więc... Hej-a!... Dalej!... | d Fregato z Packet Line! | d C Tyś wiecznie w drodze i stale tam, | C Na wodach Dogger Bank. | d A Twe białe skrzydła niosą Cię, | d F Czy z wiatrem, czy pod wiatr, | d F A oceanu fale też | d Kłaniają Ci się w pas. | A7 d 2. A Stary nasz tak kocha ją, Jak dziewkę pieścić chce, Lecz z nas wyciska siódmy pot, Pilnuje stale, łaja i klnie. Bo liczy się dla niego Jej pocztą wypchany brzuch, Więc ciągle tkwi nad karkiem nam I tyrać trzeba za dwóch! 3. Na pysk już padł niejeden z nas, Powiedział sobie, że Z tym fachem skończyć przyszedł czas, Bo każdy pożyć chce. Spokojnie można krowy wszak Wśród pól hodować znów... Przed statkiem jednak z Packet Line Zdejmiemy czapki z głów! Ref.: Więc ciągnij dalej Fregato z Packet Line! Tyś wiecznie w drodze i stale tam, Na wodach Dogger Bank! Twe białe skrzydła niosą Cię, Czy z wiatrem, czy pod wiatr, A oceanu fale też Kłaniają Ci się w pas. |