Siedzieliśmy „Pod Jodłą” i dobrze nam się wiodło,     D h

Kapitan Ferrel, stary zgred, postawić nie chciał whisky.          G D

Trzy razy mu mówiłem, uprzejmie go prosiłem,           D h

Lecz pycha rozpierała go, a nam już wyschły pyski.    G D

Więc dałem jemu w nos, co myśli sobie,                     A D

Co myśli wredny typ - postawić nie chciał nam.          G DAD

Wybrałem się do Mary, chodziłem tam dni cztery,

Ekonom Paddy, suczy syn, wciąż dawał jej robotę.

Trzy razy mu mówiłem, uprzejmie go prosiłem,

Lecz nie posłuchał łobuz mnie - do dziś ma Mary cnotę.

Więc dałem jemu w nos, co myśli sobie,

Co myśli wredny typ - pozwolić nie chciał nam.

W Dublinie przy niedzieli pięc funtów nam gwizdnęli,

Właściciel pubu, tłusty byk, chciał funta za zapłatę.

Trzy razy mu mówiłem, uprzrejmie go prosiłem,

Lecz nerwy ciut poniosły mnie - zepsutą ma facjatę,

Bo dałem jemu w nos, co myśli sobie,

Co myśli wredny typ - odpuścić nie chciał nam.

Na trakcie przez przypadek los też mnie kopnął w zadek,

Łapaczy oddział wyrwał mnie tak jak borsuka z dziury.

Na okręt mnie zabrali, po zadku fest przylali,

A kiedy drzeć zacząłem pysk, padł taki rozkaz z góry:

A dajcie jemu w nos, co myśli sobie,

Co myśli wredny typ - przeszkadzał będzie nam.