Raz staruszek spacerując w lesie                    e A7 e A7

Ujrzał listek przywiędły i blady                       e A7 H7

I pomyślał - to już chyba jesień                       e A7 e A7

Jesień idzie - nie ma na to rady                      C h e

I podreptał do chaty po dróżce                   C D G e

I powiedział, stanąwszy przed chatą          C D G e

Swojej żonie, tak samo staruszce              C D G e

Jesień idzie - nie ma rady na to                 C h e

Zaś staruszka zmartwiła się szczerze

Zamachała rękami obiema

Musisz zacząć chodzić w pulowerze

Jesień idzie - rady na to nie ma

Może zrobić się zimno już jutro

Lub pojutrze, a może za tydzień

Trzeba będzie wyjąć z kufra futro

Nie ma rady - jesień, jesień idzie

A był sierpień, pogoda prześliczna

Wszystko w złocie stało i w zieleni

Prócz staruszków nikt chyba nie myślał

O mającej nastąpić jesieni

Ale cóż, oni żyli najdłużej

Mieli swoje staruszkowe zasady

I wiedzieli, że prędzej czy później

Jesień przyjdzie - nie ma na to rady